de rode duiveltjes van het Rila klooster in Bulgarije
Door het zuiden van Bulgarije rijden we nu langs hardwerkende mensen.
Als we in een dorp lunchen met kippensoep komt er een paardenkar voorbij met twee paarden die erachter lopen. Eén van de achterste paarden valt en gaat bokken, het touw breekt. Het kost de berijder geen enkele moeite het dier weer te pakken, maar het protesteert weer als het moet lopen.
We lopen de naastgelegen kerk even in. Een breiende vrouw loopt meteen met ons mee en gebiedt ons kaarsen te kopen. We kopen er twee en vragen of we foto’s mogen maken. Het antwoord is onduidelijk. Even later wijst ze ook nog naar een dienblad waar wat muntjes op liggen. We voelen ons dus zeer welkom in deze kerk.
Er zijn hier snelle wegen en met vier snelle mercedessen op de achterbumper wil je ook wel snel rijden, hetgeen voor hun inhaalcapriolen weer niet bevorderlijk is.
In het dorp Rila wachten we op een zonnige pleintje na de salade en de aardappelsalade op de gehaktballen. Dit waren de enige drie gerechten die men in het Engels kon vertalen of die men heeft. Maar kennelijk is er toch een “ja” (hoofdschudden) en een “nee” (hoofdknik) verwisseld. Dan valt de stroom uit, want het is ondertussen gaan regenen en onweren. We wachten nog maar even, het busje staat een stuk verder geparkeerd. Even plots als de regen begon is het ook weer voorbij en we lopen langs de (letterlijk) opgedoekte kermis naar ons busje.
Camping Zodiac in Bulgarije
Het Rilaklooster is nog een flink eind de kloof in, eerst langs een mooie waterval en een nonnenklooster met stevige muren. Het regent weer even zo hard, dat we even moeten stoppen. Het Rilaklooster ligt eigenlijk midden op de weg, links is een smalle doorgang en dan kom je eerst langs de verlaten camping Bor en dan bij camping Zodiac. Helaas zijn we weer eens de enige campinggasten.
Er zijn wel een paar huisjes bezet en alles ziet er verzorgd uit. We lezen afwisselend binnen in het restaurant, waar een houtkachel brandt (erg heet) en buiten op het terras (erg koud).
22 september
De douche is fantastisch. Dan bezoeken we het mooiste klooster van Bulgarije.
We zijn m.n. gefascineerd door de lugubere voorstellingen van de hel met gemene rode duiveltjes op de overigens prachtige muurschilderingen.
Dan hebben we een zware rijdag voor de boeg, we hebben een afspraak bij de Albanese familie bij Elbasan. Dus 400 kilometer later hebben we heel Macedonië doorkruist en planten we onze stoeltjes aan het Ohridmeer. Maar het gaat regenen… En het blijft regenen.
23 september
Het regent nog steeds, af en toe zelfs extreem hard. Als we eindelijk naar buiten kunnen, plakt de rode klei aan onze schoenen. Gelukkig kunnen we gemakkelijk wegrijden. We zien kapotte kratjes druiven op de weg liggen, even verderop nog veel meer en is men bezig alles weer op een karretje te laden. We staan een tijdje op een strandje maar de wolken blijven hardnekkig tegen het Galicnik-massief hangen, dus geen zin om te zwemmen. Dan naar de Albanese grens. Lees verder op pagina 7.