Isle of Skye
Chris: Op het Schotse eiland Skye kiezen we na de tolvrije brug eerst de richting van Portree, een druk toeristisch stadje.
Het is bewolkt maar toch hebben we goed zicht op “the old man of Storr”, een enorme brok steen die maar net blijft liggen op een helling. Het stikt hier van de Nederlanders, o.a. een stel in een groene auto en drie motormannen, we zien ze bij de verschillende trekpleisters die nu volgen steeds terug.
Eerst een waterval die loodrecht in zee stort, er staat net een doedelzakspeler, sfeervol!
Dan op zoek naar de dinosaurus pootafdrukken bij Staffin, we vinden ze niet, misschien is het geen laag tij? Desalniettemin is het hier prachtig!
Vervolgens een mooi uitzichtpunt bij Quirang, veel mensen hier, ook de Nederlanders weer.
Het volgende onderdeel op het Skye-programma is een openluchtmuseumpje, het is wel aardig, het kost £2,50, te betalen bij een slaperige man van wie je dan een gele sticker krijgt die je op je kleding kunt plakken.
We zien dus iets te laat de briefjes dat je binnen geen foto’s mag maken. Het is ondertussen 14.30 en we vermoeden dat er om deze tijd wel een warme hap te krijgen is bij de pier van Uig, en inderdaad een vol restaurant met heerlijk voedsel. Ook hier zien we de Nederlanders weer terug!
Overnachtingsplek
Op een schiereilandje zoeken we nu een overnachtingsplek, maar dat is moeilijk, al is het absoluut geen verloren tijd, want het is heel erg mooi hier. Uiteindelijk vinden we een prima plek uit de wind en in de zon, later wordt het windstil en smeren we ons weer in tegen teken en midges, het nieuwe Schotse tekentangetje is net even anders dan zijn Nederlands equivalent en werkt nog beter! Het kopgedeelte van de teek blijft minder vaak zitten.
Het valt ons op dat het overnachten langs de openbare weg zo normaal wordt gevonden, men kijkt nauwelijks en vindt het kennelijk heel gewoon dat er zo nu en dan eens iemand overnacht. Het is ondoenlijk om een echt eenzaam pad te vinden, want overal “privat road”, “no access” etc. Rommel is hier ook nauwelijks te vinden aan de kant van de weg. Overal zijn afvalbakken, zelfs gescheiden inzameling, en vaak schone openbare toiletten in de dorpen!
Als de zon weer eens verdwijnt, verdwijnen wij in het busje.
30 mei
We worden ’s ochtends gek van de grote hoeveelheid midges, dus zonder koffie snel weg… Al gauw zien we een restaurant met “we are open!”, we proberen alle deuren, maar echt niet dus. Dan maar koffie op de redelijk midge-loze parkeerplaats. Al gauw denkt er iemand dat we daar overnacht hebben en komt vragen of we weg willen gaan. We leggen het uit en vertrekken na de koffie.
We verlaten Skye via de achterdeur
Overal zien we nu wapperende mensen staan, dus midges. Het is windstil en bewolkt, dus ideaal voor die hoogst irritante beestjes. We willen ook snel Skye verlaten omdat we het net iets te toeristisch vinden. Dit keer willen we het pontje van Kylerhea nemen. In Broadfort eerst nog even naar een grote supermarkt, maar wat vreemd: er staan paaltjes met touwen voor het drankschap. Het blijkt dat je ’s ochtends voor 10 uur geen bier of andere alcohol mag kopen! Men kan ons niet uitleggen waarom, het is gewoon de wet.
Via een prachtige single-track route gaan we naar het alternatieve pontje. Onderweg maken we nog ergens koffie en een Nederlander stopt: Theo reist alleen en reist ook het liefst zoals wij. Hij heeft op de parkeerplaats vlak boven het pontje geslapen. Hij vertelt dat daar een pad loopt dat via een toiletgebouw naar een uitzichtpunt waar je overdekt met een verrekijker naar zeehonden kunt kijken!
Dat lijkt ons wel wat en na een kwartiertje lopen komen we in het best drukke uitzichthuisje, de verrekijkers zijn niet zo heel goed, en ook liggen de zeehonden nu niet op de oever zoals Theo had gezegd.
Het pontje lijkt op ons te wachten, er staat al één bus op en ik manoeuvreer ons busje ernaast. Ton is al uitgestapt en ik kan dat ook: nog iets doorrijden, een hekje gaat open, de autodeur past daarin, ik stap uit op het plateau, men doet een ketting los en ik stap op de draaischijf. Binnen no-time zijn we aan de overkant waar we nog een zeehond van redelijk dichtbij zien.
Door dit leuke gedoetje: de draaischijf moet met de hand worden gedraaid, zijn we helemaal over ons ochtenddipje (midges) heen. Lees verder op pagina 10.