Zon in Duitsland
In Duitsland volgen we de rivier de Saar en om eerlijk te zijn, nemen we toch een piepstukje snelweg op weg naar het volgende natuurgebied: Pfälzerwald. Hier proberen we een vrije plek te zoeken maar dit lukt niet en we belanden op een grote camping aan een meer, camping Clausensee. De stacaravans van de vaste gasten zijn bijna allemaal leeg, dus lekker rustig. Het sanitair is tiptop. Ton is onmiddellijk verzonken in een boek van Stieg Larsson.
20 april
Ton: Maandag, de eerste echte vakantiedag, hiervoor was allemaal extra! Het is ’s ochtends weer erg koud, 5°C in het busje. Zodra de zon komt, vliegt de temperatuur omhoog. We rijden toch maar even naar een ander plekje in de zon, want we staan hier in de schaduw van de bomen. Na een heerlijke douche vertrekken we naar de burcht die we willen bekijken. Het 12e eeuwse kasteel Gräfenstein bij Merzalben. De klim is niet lastig met gemaakte traptreden. In de vervallen burcht zien we in een donker hoekje een paar treden van een trap. Het is eerst heel donker en gaat helemaal naar boven, waar we in de hoge toren een pracht uitzicht hebben bij dit heldere weer!
Chris: We rijden langs dorpjes en ontluikende tuinen, bloeiende tulpen en bloesems in allerlei kleuren. In Fischbach eten we erg lekker op een terras, het is bloedheet in de zon. Vlakbij is een camperplek, we kijken hier even naar het “gipfelpad”, boven ons, joelende jeugd, nee laat maar.
De Biosphären Erlebnisweg
Maar hier begint wel een heel leuke wandeling: de Biosphären Erlebnisweg. Het is een vlak rondje van zo’n 2,5 km met leuke en informatieve dingen tussendoor, we vinden het echt leuk.
Dan kijken we nog even bij de roofvogels, maar ze gaan net sluiten. Morgen om 11.00 en om 15.00 zijn er weer demonstraties, maar dan zijn wij alweer elders…
We rijden een puntje Frankrijk in. Bij een parkeerplaats bij de “Zigeunerrotsen” zoeken we een tijd naar een vrijkampeerplek, de Fransen hebben gelukkig niet de neiging om bij elk bosweggetje een verbodsbord neer te zetten. Toch is het wel spannend om het busje neer te zetten bij een omgevallen boom naast een in onbruik geraakt bospad.
Op twee wandelaars na zien we niemand, er is wel regelmatig een elektrische zaag te horen, wat een machtig geluid als er weer een boom ter aarde stort. Verder lekker rustig lezen en tegen zonsondergang een wandeling. Toch wordt het ’s nachts vreemd genoeg niet koud (na twee nachten vorst) terwijl het wel helder is.
21 april
Even verderop is een parkeerplaats bij de “Klingelrotsen”, hier begint ook het pad naar burchtruïne Wasigstein, we maken koffie in de zon.
Zigeunerrotsen
We wandelen naar de bijzondere Zigeunerrotsen. Je kan ze ook beklimmen via een trappetje, doodeng want er ontbreken een paar treden. Dat er een monumentje is ingericht voor iemand die hier in 2004 is verongelukt, helpt ook niet echt.
Toch komen we boven en naar beneden gaan is gelukkig niet enger, meestal wel.
Even later zoeven we alweer door Franse dorpjes met Duitse vakwerkhuizen, ook het taaltje wat men hier spreekt klinkt meer Duits dan Frans.
Vlakbij Baden-Baden gaan we de grens en de Rijn over. Even file rijden want ze zijn niet alleen bezig de Rijn uit te diepen, ook aan de weg wordt gewerkt. Via enorme sluizen in één van de vele Rijn-armen kunnen boten hier van alles vervoeren.
Na Baden-Baden rijden we de Schwarzwaldhochstraße op en vinden op een zijweg een aardige camping (Erbersbronn) aan een beek. We staan hier heerlijk privé en ik “zwem” twee keer in de beek, want het is weer lekker warm!
Ongemerkt verbranden we lelijk in de zon, stom!
22 april
Gisteren 100 km gereden, de dag ervoor 80, vandaag weer langzaam verder. Eerst dat bospad maar eens proberen, gisteravond nog ontdekt dat het hier niet verboden is voor auto’s. Met de gedetailleerde kaart, gekregen van de lieve campingbazin, op schoot, zoeken we ons een weg door een wirwar van bosweggetjes, af en toe zien we houtkapwerkzaamheden. Prachtig is het hier.
Verboden toegang!
Dan blokkeert een jeep het pad. Een boswachter/houtkapper vraagt ons wat we hier doen. Genieten natuurlijk! We krijgen een uitleg dat we nergens in het bos met een auto mogen rijden, en de boete hiertegen is 35 euro! Maar hij lacht alweer vriendelijk en wijst ons de snelste weg het bos uit. Daarbij komen we nog meer houtkappers tegen die met grijpers de takken inladen. Weer een leuk begin van de dag, maar wel weer een illusie armer, bah.
In Loßburg wachten we achter een eenvoudig cafeetje op onze schnitzelmaaltijd, het terras op een nauw binnenplaatsje heeft één tafel en één parasol. Helaas moeten we voor het eenvoudige maal 15 euro p.p. betalen (buiten stond 6,50 euro) waarschijnlijk omdat er een blaadje sla en een drankje bij zat. Ik voel me genaaid door deze Duitse dame want het voedsel was echt van snackbarkwaliteit.
De bron van de Donau
Door het mooie Schwarzwald rijden we naar de volgende desillusie: de bron van de Donau in Donaueschingen is nodig aan herstelwerkzaamheden toe. Na flink wat zoekwerk kunnen we toch een tegenvallende blik op de bron werpen:
Dan gaan we op een camping in Stühlingen staan die ik me herinner van mijn eerste buitenlandse reis 39 jaar geleden. De camping was zo bijzonder omdat er niets was: een rommelig grasveldje tussen beboste berg en beek, de “Wutach”. Er was een kraantje buiten waar je je gezicht kon wassen. Helaas staat het nu keurige grasveld vol met stacaravans met aanbouw. Een Nederlandse man wijst ons de weg naar de supermarkt, net over de brug. En die brug is nog hetzelfde als 39 jaar geleden, alleen iets roestiger en een bordje erbij: “betreten auf eigene Gefahr”.
Na een heerlijke zelf bereide salade, lopen we het stadje in, maar ook daar is eigenlijk niets te beleven. Buiten in de kou drinken we in een poolcafé een biertje, want binnen wordt stevig gerookt. Toch een topdag gehad, hoor!
23 april
Langs de noordkant van de Bodensee rijden we Oostenrijk binnen. Lees verder op pagina 3.