Slovenië: de Vintgar kloof
Heerlijk op onze open plek in het bos zonder regeltjes! Nou ja, respect voor de natuur natuurlijk! We ruimen nog wat roze toiletpapier en lege sigarettenverpakkingen op van een vorige gebruiker van deze plek. De overvloedig aanwezige vliegen zijn niet echt lastig.
’s Avonds maken we in het donker nog een wandeling en we verdwalen zowaar echt! Ton glijdt nog ergens gracieus een hellinkje af en na nog een tijd door een droge rivierbedding, zien we gelukkig het busje weer!
16 juni
We staan om 9.15 op, het is aardig weer, niet koud in ieder geval. Bezoekers tot nu toe: gisteravond twee mountain-bikers en vanmorgen een oude vrouw met een groen kapje op zoek naar truffels?
Om 12.00 vertrekken we en we gaan eerst het weggetje voorbij het kasteel “Grad Kamen” verder verkennen. Al gauw wordt het een steenslagweggetje haarspeldend door het bos omhoog met zicht op snelstromende riviertjes en bloeiende goudenregens.
Na 25 minuten in de eerste versnelling zijn we boven op de alm alwaar een boerderijtje en een restaurantje.
Terug in Begunje eten we kebab op een binnenplaats van een restaurant.
Dan via Bled naar de Vintgar-kloof. De 1,6 km lange kloof staat vanaf Bled goed aangegeven. We maken een schitterende wandeling!!! De toegang is 4 euro p.p.
Een waterval met een regenboog
Ton ziet een meisje pleuren: benen in de lucht! Ze wilde even het water voelen, we trekken haar weer omhoog want haar vriendin heeft de slappe lach. Aan het eind van de wandeling kun je in de mist van de waterval Slap Sum een regenboog zien (als de zon schijnt tenminste):
Na anderhalf uur zijn we weer terug op de parkeerplaats.
Op onze vertrouwde bosplek begint het plotseling te waaien, gelukkig zitten we beschut maar de bomen rondom ons maken soms een machtig kabaal. Het begint nu ook wat te druppelen dus we besluiten onze nieuwe aanwinst te pakken: een blauw zeiltje (naar een idee van Bianca, zie onze vorige vakantie). Maar dit blijkt een enorm ding, minstens twee keer zo groot als die van Bianca:
Later regent het behoorlijk en zitten we lekker knus. We bellen nog met Bianca en later met Marianne, die stinkend jaloers op ons is. We slapen met de klep open want het zeil is kletsnat. Lees maar verder op pagina 3.