Home ReisverhalenBalkan, westelijk Slovenië en Kroatië 2009

Slovenië en Kroatië 2009

door Chris

Kroatië: Plitvice

Weer op het vasteland nemen we de smalle en steile weg tegenover de toegangsweg naar Jablanac dwars door het Velebit gebergte en we hebben schitterend uitzicht op de eilanden voor de kust van Kroatië, vooral op Rab.

Je kan goed zien dat Rab vanaf de kustweg een steile onbegroeide rots lijkt, maar de westkant is heel groen.
Vanaf de Alan pas (1406 meter) is de weg onverhard door een bos, af en toe regent het.

In Krasno Polje eten we koteletjes. Hier begint ook het asfalt weer. Vlak voor Otočac kruisen we de snelweg.

Dan een brede asfaltweg (nr. 52) naar wegnnr. 1. Precies op die driesprong is een gloednieuwe groots opgezette camping: Borje heet het en ze zijn pas drie seizoenen open. Een vriendelijk meisje bij de receptie vertelt o.a. dat als we de Plitvicemeren twee dagen willen bekijken, dat ze ons entreekaartje bestempelt zodat de tweede dag gratis is. Er staan veel Nederlanders op de camping maar echt druk is het niet. ’s Avonds is het koud en het regent.

23 juni
Als het om 9.15 even droog is probeer ik koffie onder de klep te maken, maar het miezert toch wel en het gastankje is bijna leeg. Op de grond in de voorcabine het tweede bakje met een nieuw tankje. Dan heerlijk douchen in de prachtige en verwarmde wasruimtes, wat een prettigheid.

Om 11.00 vertrekken we naar Plitvice, het is inderdaad zelfs in de regen heel erg mooi. Dagkaart Plitvice-meren
110 kuna p.p.

We hebben onze pluutjes bij ons maar er zijn ook veel mensen in blauwe of witte plastic jasjes, kun je hier waarschijnlijk kopen.

Het wandelpad kronkelt door een grot naar boven

Een grote groep gaat ons voor, daarom kiezen wij een andere schitterende route waarbij we in een grot weer naar boven klimmen.

Vanwege de regen zien we ontzettend veel vissen.

Vooral de groene kleur van de meertjes is prachtig.

Helaas zien we geen enkele van de 52 soorten vleermuizen die hier zouden moeten huizen.

Als we van de parkeerplaats willen wegrijden met een gekregen fiche, blijkt dat je niet kan betalen bij het apparaat naast de slagboom! Het autootje voor ons moet terug en wij dus ook, best steil hier. Het blijkt dat het bordje met “pay parking” precies via de slagboom wijst naar een plek daar ergens achter: de kassa! Hier veel geklaag over deze onhandige situatie, dus hopelijk gaat dit eens veranderen.
We rijden naar het noorden en gaan vlak na de brug over de Korana naar links (wegnr. 42).

Net als we hier een foto willen nemen van een vreemd bord (we weten nog steeds niet wat het partje watermeloen op die auto doet), komt er een vrouw uit een auto die vraagt of we een appartement zoeken, nee, we willen naar Saborsko, oké, dan moet je straks naar rechts! (dat gaat dus alsnog verkeerd, weinig verkeersborden hier).

Zonsondergang op camping Bunica

Die weg is een dikke rode op de kaart maar in werkelijkheid smal en slecht. Vlak voor M. Kapela wordt de nu gele weg onverhard en dat blijft zo tot na Glibodol. De weg gaat nu door een bos met onheilspellende borden aan de zijkanten.

Ook zien we in veel dorpjes en gehuchtjes nog steeds andere sporen van de oorlog: kapotte huizen en veel schietgaten in de muren.
Dan zijn we snel in Brinje waar we in een wegrestaurant de schotel van het huis nemen, met veel verschillende vleessoorten.

We dalen af naar zee, alweer Senj dus en rijden nu naar het noorden. We nemen de eerste camping die we zien: camping Bunica. Eigenlijk is het de tweede want dit baaitje is keurig door een stenen muurtje in tweeën gedeeld en bestaat uit twee kleine campings. Pal aan het water is een plekje vrij! Eindelijk regent het niet meer!!!

Naast het strandje pal voor de deur is om de hoek nog een verlaten strand:

We genieten van een mooie zonsondergang, wandelen langs de kust, drinken koude Karlovačko en brengen de rest van de avond door met twee Nederlandse pensionada’s. Om middernacht gaan we slapen, lekker weer met de zijdeur open.

24 juni
Pas om 9.30 wakker, we zwemmen op het strandje om de hoek, onze nieuwe vriend leent nog even onze duikbril en is onmiddellijk enthousiast. We nemen afscheid en zij gaan op ons mooie plekje staan. Lees maar verder op pagina 7.

Dit vind je misschien ook leuk

Schrijf een reactie