Home Reisverhalen Tsjechië en Slowakije voorjaar 2013

Tsjechië en Slowakije voorjaar 2013

door Chris
Tsjechië en Slowakije voorjaar 2013

Geslaagd!

We rijden nu in anderhalf uur de 55 km naar de volgende Nederlandse camping: Het Boerenhof, een paar kilometer ten oosten van Brezno, bij het dorp Rohozna. We worden welkom geheten door een Brabants stel.

Het is er aardig vol met Nederlanders en een paar jonge Slowaakse fietstoeristen, alles is weer perfect in orde en ziet er gezellig uit! We gaan een beetje achteraf staan.

Het snelle internet kost hier slechts €0,50 per dag en bij een gezellig zitje onder een afdakje mag je gewoon een drankje pakken en dat dan even opschrijven. Monique handelt de administratie af en dan komt Dion ons alles even wijzen. Het afval wordt gescheiden, “je ziet het wel”, zegt hij, “want in elke bak liggen wel een paar voorbeelden van wat er in moet”. Brabantse gezelligheid dus! Er is ook een keukentje met informatie over de omgeving en zijn er eigengemaakte producten te koop.

16 mei
Het is mistig. In de keuken lees ik dat het gezin hier vanaf 2006 een camping heeft. Een vroege caravan vertrekt, slippend door het natte gras, vele handjes staan klaar om te duwen.

We gaan vandaag de Chopok (2023 meter hoog), maar we komen niet hoger dan 1353 meter, want de kabelbaan gaat vandaag niet.

Langs een supersmal en stijgend asfaltweggetje rijden we dwars over de bergflank weer naar de doorgaande weg, waar we al gauw een restaurant zien. We bestellen verschillende “taniers”, ik spreek het op zijn Frans uit en de serveerster lacht. Het blijken schapenkaasnoedels in romige saus met vlees/spek/worst, voor nog geen 7 euro p.p.

Alweer een schoolfeestje

Omdat het mooi weer is vinden we het wel genoeg voor vandaag. Na heel wat gezoek en gevraag, belanden we op een camping aan de rivier de Hron in het dorp Nemecká, alleen is de slagboom gesloten en het is uitgestorven. Een auto met campinglogo staat bij een huis, er is niemand. We wachten in de schaduw een tijdje, want er liggen schoenen bij de deur.

Inderdaad komt er al na 10 minuten iemand en we mogen de camping op. We krijgen ook nog douchemuntjes en de code voor de wifi, die helaas zo traag is dat onzen iPadjes er overstuur van raken.

De temperatuur blijft zelfs de hele avond goed, we kunnen buiten blijven zitten!

17 mei
’t Is bewolkt, volgens de steeds wisselende weerberichten gaat het vandaag 26°C worden! Om 8.30 rijden we alweer na een korte en nauwelijks warme douche. Tijdens het boodschappen doen zien we weer een “skola-feestje”, we zagen dit gebruik al eerder in Slowakije, een groep scholieren feest uitbundig dat ze zijn geslaagd en draagt een groot bord rond met daarop hun namen en foto’s. Men musiceert en gaat met de pet rond. Ton zet de meiden op de foto terwijl ik een paar euro zoek.

We nemen weer wat klein weggetjes, ergens is iets afgesloten. Een man vertelt dat locals met een pasje die weg wel mogen nemen, en als onverhoopt de politie controleert, kunnen we zeggen dat we een familielid op de begraafplaats halverwege bezoeken. Hij adviseert ons om bloemen mee te nemen, ik loer naar zijn mooie bloementuintje…
We bezoeken inderdaad (ergens anders) een begraafplaats en bij een mooi kerkje pauzeren we even.

De vieze saus

Ton: In een klein dorp lopen we op een restaurant af, twee buurmannen komen naar ons toe en openen het restaurant. Het stinkt er naar sigaretten, maar ach, ze doen het speciaal voor ons open.

We kunnen kiezen uit goulash en nog twee dingen (geen idee wat), dus Chris neemt de goulash en ik iets anders. We horen het geluid van een magnetron. Na ongeveer 10 minuten is het eten klaar, nou ja, klaar… De stukken noedel-brood zijn warm, het vlees en de saus zo goed als koud. We eten het toch maar op, “mmmm, heerlijk”, zeggen we bij het afrekenen (4 euro p.p.). Na een halve dag boeren we het koude vlees met de saus nog op.

Chris: We gaan nog ergens de bergen in, maar het stelt allemaal niet veel voor, maar ja, dan kun je altijd nog grappige verkeersborden fotograferen.

Dan naar de camping in Trenčín vlakbij de Tsjechische grens alweer. De camping is erg leuk gelegen op een eilandje in de Váh met uitzicht op een kasteel. Het is niet moeilijk te vinden, vlakbij het voetbalstadion met de vier lelijke lampen.

Op loopafstand ligt het leuke uitgaanscentrum, over een brug, langs het stadion en dan door een tunneltje onder het station door.

Maar eerst kijken we in de regen naar roeiers die aan het trainen zijn, ze zitten in een huisje op de camping.

We gaan stappen!

Ton: In het uitgaanscentrum zien we het ene leuke plein na het andere, waar veel jongelui wel vier keer heen en weer lopen, babbelend met vrienden/vriendinnen en/of bellend.

In de etalages zien we weer veel foto-collages van de geslaagden, sommigen zijn heel origineel, bijv. één met op de achterkant van elke jongen/meisje een babyfoto, die via een spiegel zichtbaar is.

We zien geen groepjes meer zingen, het lijkt of ze daarmee stoppen als een winkel hun collage heeft “geadopteerd”.

Op verschillende terrasjes drinken we een biertje en bekijken alles wat er om ons heen gebeurt. In het laatste restaurant wordt een meisje geblinddoekt door de steegjes geleid, zal wel bij het examenfeest horen.

We kijken nog even bij de Parijse trappen, als Chris hiervan een foto’wil maken, floepen de lichten aan.

Rond 23.00 zijn we weer bij de camping en de poort, die volgens de bazin altijd open is, is dicht. We bellen aan. Een man doet open en zegt dat hij altijd in de buurt is, dus als er wat gebeurt: geen paniek! Opgesloten zijn, daar houden we niet van. Toch slapen we als roosjes.

Morgen gaan we Tsjechië weer in. Lees maar verder op pagina 10.

Dit vind je misschien ook leuk

Schrijf een reactie